Schuldgevoel als 2e huid
"Ik wist niet wanneer het precies begon."
Iedere maandag om 21:00 publiceer ik, een nieuw persoonlijk verhaal over mijn ervaringen met verslaving. Rauwe, eerlijke verhalen – zonder filter.
Deze blog is mijn reis, mijn worstelingen, mijn herstel. Ik deel wat ik heb geleerd, wat ik heb doorgemaakt, en hoe ik elke dag opnieuw probeer te groeien. Het is voor iedereen die zich herkent, die wil begrijpen, of die simpelweg op zoek is naar een stukje herkenning in zijn of haar eigen verhaal.
Welkom, en voel je vrij om te lezen, te delen of een reactie achter te laten. 💬
"Ik wist niet wanneer het precies begon."
"Gezocht".
"Elke dag begint hetzelfde, maar voelt nooit hetzelfde".
Ik lag in bed, half slapend, half denkend, op dat breekbare randje waarop je gedachten nog zacht zijn en je lichaam langzaam loslaat. Ik wilde rust. Mijn hoofd was overvol, maar mijn lichaam was op. Ik verlangde naar een simpele nacht, zonder gedoe, zonder spanning.
"Ik werd wakker zonder reden, geen wekker, geen afspraak, geen plotse angstaanval die me uit mijn slaap rukte."
'Ik weet nog precies het moment waarop ik begon te verdwijnen, al deed het toen nog niet pijn'.
"Ik wilde gewoon niet voelen".
"Er was een plek waar niemand me ziet, maar waar ik het grootste deel van mijn leven heb doorgebracht."
"Er is een moment waarop donker niet meer alleen donker is."
"Er was een tijd dat ik dacht dat ik gewoon sterk was."
"Er is een stem, een constante, ongenodigde gast in mijn hoofd, die nooit slaapt".
"Ik weer niet meer precies wanneer het begon".