Heyhallo, ik ben Femke!

Jarenlang heb ik geworsteld met mijn gevoelens te onderdrukken door middel van: alcohol, drugs, sport en werk. Wat ooit begon als een manier van ontspannen of te ontsnappen, werd langzaam iets dat mijn leven overnam. Er kwam in moment in mijn leven dat ik er niet meer kon blijven vluchten. En in die breekbare stilte, reikte mijn kleine ik naar mij uit. Kleine Fem had geen grote woorden, geen oordeel, alleen maar aanwezigheid die ik steeds meer voelde. Voor het eerst in een lange tijd, voelde ik mijn innerlijke zelf weer omhoog komen en het gevoel dat ik er niet alleen voor stond of was. Het raakte niet alleen mij, maar ook de mensen die dichtbij mij stonden.

Ik zocht hulp en begon aan mijn herstel. Dat was geen gemakkelijke weg geweest - er is een terugval geweest, twijfels en momenten waarop ik dacht dat ik het nooit zou kunnen. Maar stap voor stap leerde ik anders omgaan met mezelf, gevoelens en omgeving.

Vandaag de dag ben ik nog steeds bezig met herstel. Het is géén eindpunt, maar een proces. Juist daarom schrijf ik dit blog.

Schrijven helpt mij mijn verhaal een plek te geven. Misschien vind jij hier herkenning, steun of een stukje inspiratie voor je eigen pad - of dat nu gaat om jezelf of iemand die je lief is.

Dankje dat je de tijd neemt om mijn woorden te lezen!💚