Er zijn dingen die je liever niet voelt.
Pijn, machteloosheid, herinneringen, eenzaamheid en schaamte.
De dingen waar je ‘‘s nachts wakker van ligt maar, waar je overdag geen ruimte voor hebt of maakt.
Dus ik duwde ze weg. Niet bewust - het gebeurde vanzelf.
En ik vond manieren om dat wegduwen vol te houden.
‘Verdoofde start’.
Een drankje aan het eind van de dag, werd al snel een fles wijn aan het einde van de dag.
Een eindeloze scrolling op mijn telefoon, de pijn, de worsteling proberen te doven.
Eén paar extra diensten aannemen, werd een gewoonte.
Een puntje hier, puntje daar om door te gaan.
Al snel werden deze verdoving, mijn toevlucht.
Ik had meer nodig iedere dag om maar niet herinnert te worden, aan de pijn, machteloosheid, herinneringen, eenzaamheid en de schaamte.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat ongelofelijk knap dat je een weg hebt gevonden om dit te verwerken en te delen. Een metgezel op reis naar herstel.