"In de kliniek leerde ik yoga kennen"
Er zijn momenten in het leven waarop je tot stilstand wordt gebracht. Niet omdat je dat wilt, maar omdat het niet anders meer kan. Voor mij was dat moment toen ik in de kliniek terechtkwam. Alles wat ik jarenlang had weggeduwd, kwam daar langzaam naar boven. Het was confronterend, intens, maar ook het begin van iets nieuws.
Tussen alle therapieën, gesprekken en emoties door stond er één activiteit op het programma die ik niet had zien aankomen: yoga.
Mijn eerste kennismaking met yoga;
Ik wist eerlijk gezegd niet goed wat ik ervan moest denken. Yoga klonk voor mij als iets rustigs, iets spiritueels misschien, maar vooral iets wat niet bij míj paste. Toch besloot ik mee te doen.
Die eerste les was vreemd. Mijn hoofd bleef maar doorgaan — over wat ik allemaal fout had gedaan, over wat er nog moest gebeuren. Maar de stem van de yogadocent was rustig. Ze zei: “Voel je voeten op de grond. Adem. Wees waar je nu bent.”
Langzaam gebeurde er iets. De chaos in mijn hoofd werd wat stiller. Ik begon mijn adem te volgen en voor het eerst in lange tijd voelde ik mijn lichaam weer echt. Niet als iets zwaars of vermoeids, maar als iets dat gewoon mocht zijn.
Rust in een onrustige tijd
De dagen in de kliniek waren intens. Er waren gesprekken die diep gingen, emoties die ik liever had vermeden. Maar tijdens de yogalessen vond ik iets wat ik nergens anders vond: rust.
Die momenten op de mat werden een soort veilige plek. Even geen moeten, geen analyse, geen oordeel. Alleen adem, beweging en stilte.
Het was alsof mijn lichaam langzaam leerde dat ontspanning niet gevaarlijk was — dat ik niet altijd op scherp hoefde te staan.
Wat yoga me heeft gegeven;
Yoga werd in die tijd mijn anker. Niet omdat ik er meteen goed in was, maar juist omdat ik er niet goed in hoefde te zijn.
Ik leerde luisteren naar mijn lichaam in plaats van het te negeren. Ik leerde dat zachtheid krachtig kan zijn.
Toen ik na een tijdje de kliniek verliet, wist ik dat ik yoga wilde blijven doen. Niet als een verplicht onderdeel van herstel, maar als een keuze — een manier om goed voor mezelf te zorgen.
Een nieuw begin;
Nu, als ik op mijn mat stap, denk ik soms terug aan die eerste lessen in de kliniek. Aan hoe vreemd het voelde, en hoe bevrijdend het uiteindelijk werd.
Yoga heeft me geholpen om weer contact te maken met mezelf — met mijn adem, mijn lichaam en mijn gevoel. Het herinnert me eraan dat herstel niet betekent dat alles perfect moet zijn, maar dat je elke dag opnieuw mag beginnen.
In de kliniek leerde ik yoga kennen;
Maar eigenlijk leerde ik daar vooral om weer thuis te komen bij mezelf.