Deze week begon heel normaal:
maandag en dinsdag heb ik gewoon gewerkt. Daarna veranderde het tempo abrupt, want woensdag stond mijn operatie gepland. Dat was een spannend en ingrijpend moment. De rest van de week stond vooral in het teken van herstellen en rustig aan doen en mentale gezondheid.
Ik heb gemerkt dat mijn mentale gezondheid kwetsbaar blijft. Negatieve stemmen kwamen al snel terug, met gedachten als “ik ben niet goed genoeg” of “ik stel me aan”. Dat maakte het herstel zwaarder dan alleen fysiek.
Wat ik geleerd heb, is dat het helpt om mijn gevoelens en gedachten eerder op te schrijven in plaats van ze te laten rondspoken in mijn hoofd. Dat wil ik de volgende keer bewuster doen, zodat ik meer grip heb op mijn binnenwereld
Mijn week voelde als een rollercoaster: eerst de werkmodus, daarna spanning en opluchting rond de operatie, en vervolgens de strijd tussen rust nemen en omgaan met de negatieve stemmen. Toch voelde ik ook dankbaarheid voor de mogelijkheid om te herstellen.
Volgende week wil ik zacht zijn voor mezelf. Mijn intentie is om ruimte te maken voor schrijven, juist op de momenten dat die negatieve stemmen opkomen. Daarnaast hoop ik rustig mijn energie op te bouwen en te vertrouwen op mijn eigen tempo.
'Herstellen kost tijd, maar elke stap vooruit is er één om trots op te zijn.'