"Mijn naam is Nikki, ik ben 24 jaar oud."
Lange tijd heb ik geworsteld met blowen. Inmiddels ben ik al een paar maanden clean. Als iemand mij vroeger had gezegd dat ik écht zou stoppen, had ik dat nooit geloofd. Ik dacht altijd dat ik het onder controle had. Dat ik kon stoppen wanneer ik dat zelf wilde. Maar diep van binnen wist ik dat het niet zo simpel was.
Mijn jeugd was niet altijd makkelijk. Toen ik 12 jaar was, gingen mijn ouders uit elkaar. Ik verhuisde van mijn geboorteplaats naar andere plekken en moest steeds opnieuw beginnen. Nieuwe scholen, nieuwe mensen, nieuwe situaties. Ik heb daar mensen leren kennen, maar ik maakte niet altijd de juiste keuzes. Ik droeg veel boosheid met me mee — boosheid die ik niet goed kon plaatsen of uiten.
Via een relatie kwam ik in aanraking met blowen. Hij deed het al en ik ging met hem mee. Eerst samen, later ook alleen. Wat begon als iets “gezelligs” werd al snel iets wat ik dagelijks nodig had. In het begin viel het misschien niet zo op, maar uiteindelijk wist mijn familie ervan. Toch bleef ik volhouden dat ik niet verslaafd was. Ik zei — en geloofde zelf ook — dat ik elk moment kon stoppen als ik dat echt wilde.
Vooral mijn moeder had het er zwaar mee. Ze maakte zich enorm veel zorgen en had veel stress. Niet alleen omdat ik al jaren blowde en steeds meer ging gebruiken, maar ook omdat ik in een ongezonde relatie zat en met hem samenwoonde. Mijn broer en zus spraken ook hun zorgen uit. Maar ik nam het niet serieus. Ik luisterde niet, omdat ik simpelweg nog niet klaar was om eerlijk naar mezelf te kijken.
Van binnen zat ik er vaak compleet doorheen. Alles wat ik had meegemaakt en nog meemaakte, stopte ik weg. Ik vluchtte in blowen. Nu ik gestopt ben, zie ik pas hoe slecht ik eraan toe was. Ik was heel dun, zag er ongezond uit en voelde me ook zo. Ik had schulden opgebouwd, deels door het blowen en deels door de relatie waarin ik zat. Mijn leven stond stil, terwijl ik deed alsof het wel meeviel.
Toen kreeg ik contact met een hele lieve jongen. Iemand die duidelijk aangaf dat hij blowen niet in zijn leven wilde. Hij liet mij op een rustige manier inzien dat het mij niets bracht. Dat het me niet hielp, maar juist tegenhield. Dat werd mijn omslagpunt. Niet omdat hij het eiste, maar omdat ik voor het eerst écht besefte dat ik beter verdiende. Dat mijn leven beter kon zijn zonder.
Ik ben gestopt. En ik ben niet teruggevallen. Ik breng mezelf niet in situaties waarin ik in de verleiding kom. Ik voel me beter dan ooit. Ik werk fulltime, heb meer energie en kan eindelijk dingen uit het verleden verwerken in plaats van ze weg te stoppen. Mijn gezonde relatie heeft mij veel laten beseffen. Het heeft mij laten zien hoe het óók kan.
Mijn motivatie is nu simpel: ik ben al maanden gestopt, dus waarom zou ik opnieuw beginnen? Het wordt alleen maar moeilijker als ik weer toegeef. En daarnaast denk ik vaak aan de kleine Nikki. Aan wat zij allemaal heeft doorstaan. Zij verdient het dat ik nu goed voor haar zorg. Voor mezelf. Voor mijn lichaam. Voor mijn toekomst.
Ik droom van een gezin. Van een stabiel en gezond leven waarin ik mij goed blijf voelen. En dat is mij meer waard dan welk moment van verdoving dan ook.
Als jij worstelt met een verslaving: denk alsjeblieft na over je gezondheid. Over wat het met jou doet, maar ook met de mensen om je heen. Je bent niet alleen in je strijd, ook al voelt dat soms wel zo.
En aan familie en vrienden: steun betekent soms ook grenzen stellen. Niets geven. Het niet voeden. Het is moeilijk om er te zijn voor iemand met een verslaving, maar vergeet jezelf daarin niet.
Als ik het kan, dan kan jij het ook. Ik dacht dat ik nooit zou stoppen. En toch sta ik hier nu — sterker, gezonder en vrij.
Lieve Nikki,
Wat mag jij ongelofelijk trots zijn op jezelf. Echt waar. De kracht die jij hebt laten zien, de eerlijkheid waarmee je naar jezelf hebt durven kijken en de moed om te veranderen — dat is niet vanzelfsprekend. Dat is puur doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Je hebt dingen meegemaakt die je hadden kunnen breken, maar in plaats daarvan ben je eraan gegroeid. Je hebt jezelf niet opgegeven, ook al voelde het soms misschien wel zo. Je hebt gekozen voor jezelf. Voor je gezondheid. Voor je toekomst. En dat is één van de moedigste keuzes die iemand kan maken.
De kleine Nikki in jou mag zo trots zijn. Zij heeft gevochten, gevoeld, overleefd — en nu mag ze eindelijk rust ervaren. Jij geeft haar nu wat ze altijd nodig had: veiligheid, liefde en stabiliteit.
Vergeet nooit hoe ver je bent gekomen. Op moeilijke dagen mag je terugkijken en denken: ik heb dit al overwonnen. Je bent sterker dan je oude gewoontes. Sterker dan je twijfels. Sterker dan je verleden.
Blijf dromen van dat gezin, van dat stabiele en gezonde leven. Je bent nu al het bewijs dat verandering mogelijk is. En wat je nu uitstraalt — kracht, bewustzijn, zachtheid — dat is precies de basis voor de toekomst die jij wilt.
Blijf zacht voor jezelf. Blijf trots. Blijf kiezen voor groei.
Je bent niet alleen clean.
Je bent vrij.
Liefs,
Femke 💚