"We helen niet in isolatie, maar in relatie."
De kracht van echte aandacht.
In een wereld die steeds sneller lijkt te draaien, raken we soms de echte verbinding met elkaar - en met onszelf - kwijt. We praten, werken samen, scrollen, en reageren, maar luisteren we echt? Verbinding is geen vanzelfsprekendheid. Het is iets dat we bewust voeden.
Herstellen van een verslaving of andere psychische klachten is een intens proces.
Het is een proces van vallen en opstaan, van jezelf opnieuw leren kennen, van vertrouwen terugvinden — in jezelf én in anderen.
Toch ervaren veel mensen in herstel dat ze zich eenzaam voelen. Ze zeggen:
“Ik weet niet meer wie ik ben.”
“Ik durf anderen niet meer dichtbij te laten komen.”
“Ik voel me los van de wereld.”
Dat gevoel van afgesneden zijn is geen teken van zwakte; het is een begrijpelijk gevolg van wat je hebt meegemaakt. Verslaving, trauma of psychische pijn trekken vaak een muur op rond het hart. En juist daarom is verbinding zó belangrijk — want verbinding heelt wat isolatie heeft verwond.
Wat is verbinding eigenlijk?
Verbinding betekent meer dan contact. Het is het gevoel echt gezien, gehoord en begrepen te worden - zonder oordeel. Het ontstaat wanneer we de ander ontmoeten vanuit oprechte interesse en aanwezigheid. Of het nu gaat om een collega, partner, vriend(in) of zelfs een onbekende: verbinding begint met aandacht.
In herstel gaat het niet alleen om stoppen met een middel of verminderen van symptomen. Het gaat om helen van binnenuit - en dat lukt zelden in isolatie. Verbinding met jezelf, met anderen en met het leven om je heen vormt de basis voor duurzaam herstel.
De breuk in verbinding.
Verslaving en psychische klachten brengen vaak schaamte, schuld en angst met zich mee. Die emoties kunnen ervoor zorgen dat je jezelf terugtrekt.
Contact kan dan voelen als een risico: “Wat als ze me niet begrijpen?” of “Wat als ik weer teleurstel?”
Toch is het juist die isolatie die herstel moeilijk maakt.
Herstel betekent niet alleen stoppen met iets, maar ook weer leren verbinden: met jezelf, met anderen, met het leven.
Verbinding met jezelf; de eerste stap.
De eerste en misschien wel moeilijkste stap in herstel is opnieuw contact maken met jezelf.
Dat betekent leren voelen in plaats van verdoven, leren luisteren in plaats van wegduwen.
Oefening 1: De dagelijkse check-in
Neem elke dag 5 minuten om stil te staan bij drie vragen:
-
Wat voel ik nu in mijn lichaam? (spanningen, ontspanning, energie, moeheid)
-
Welke emotie is er aanwezig? (boosheid, verdriet, blijdschap, angst, rust, leegte)
-
Wat heb ik vandaag nodig? (rust, contact, beweging, grenzen, zachtheid)
Schrijf het kort op, zonder oordeel. Door dit dagelijks te doen, leer je je binnenwereld beter kennen — en versterk je de verbinding met jezelf
Oefening 2: Zelfcompassie in actie
Wanneer je merkt dat je kritisch bent op jezelf (“Ik had sterker moeten zijn”, “Ik doe het weer fout”), pauzeer dan even.
Leg een hand op je hart en zeg tegen jezelf:
“Ik doe mijn best. Herstel is niet perfect. Ik mag leren.”
Deze simpele handeling activeert letterlijk het deel van je zenuwstelsel dat rust en verbondenheid bevordert.
Verbinding met anderen; heling in contact.
Hoewel herstel persoonlijk is, voltrekt het zich zelden alleen. Mensen helen in contact. Het
is in ontmoeting met anderen dat we leren dat we er nog steeds bij horen, dat we waardevol zijn – ook met onze kwetsbaarheid.
Verbinding met anderen kan ontstaan in vele vormen:
-
een open gesprek met een therapeut of ervaringsdeskundige,
-
steun uit een herstelgroep of gemeenschap,
-
of simpelweg een vriend(in) die luistert zonder oordeel.
Kwetsbaarheid tonen is spannend, maar het creëert veiligheid. En juist in die veilige verbinding kan vertrouwen groeien – in anderen, maar ook in jezelf.
Oefening 3: De ‘echte’ ontmoeting
Kies iemand bij wie je je veilig voelt — een vriend, familielid, mede-herstellende of begeleider.
Plan een moment van echt contact en gebruik deze richtlijnen:
-
Spreek vanuit jezelf (“Ik voel…”, “Ik merk dat…” in plaats van “Jij doet…”).
-
Luister zonder te onderbreken of te adviseren.
-
Sluit af door samen te benoemen wat jullie hebben gevoeld of gele
Deze oefening helpt om vertrouwen te bouwen en het gevoel van ‘wij’ te versterken.
Oefening 4: Steuncirkel
Maak een lijst van 3 tot 5 mensen of plekken waar je terechtkunt als het moeilijk wordt. Dat kunnen zijn:
-
een maatje uit de herstelgroep,
-
een vriend die echt luistert,
-
een therapeut,
-
een rustige plek in de natuur waar je tot jezelf kunt komen.
Hang die lijst ergens zichtbaar. Het herinnert je eraan dat je niet alleen bent — ook niet als dat wel zo voelt.
Verbinding als tegenkracht van schaamte.
Schaamte is één van de krachtigste emoties die herstel kan belemmeren. Ze fluistert: “Jij bent niet goed genoeg.”
Verbinding is het tegengif.
Wanneer iemand je ziet, hoort en accepteert – precies zoals je bent – verliest schaamte haar greep.
Schaamte fluistert: "ik ben niet goed genoeg."
Verbinding fluistert terug: "je bent mens, je bent niet alleen."
Elke keer dat je iets deelt wat je eigenlijk liever zou verbergen, breekt er een stukje van die muur af.
Dat kan klein beginnen:
-
door eerlijk te zijn in een gesprek,
-
door te zeggen “Het gaat niet zo goed vandaag”,
-
of door iemand om hulp te vragen zonder jezelf te verontschuldigen.
In herstel is dat een revolutionaire daad: kiezen voor contact in plaats van isolement.
Dat is de magie van echte ontmoeting: het herinnert je eraan dat je niet alleen bent, dat je ertoe doet, en dat herstel niet iets is wat je hoeft te verdienen. Het is iets wat je mag ervaren in relatie tot anderen.
Verbinding als fundament van duurzaam herstel.
Herstel is geen eindpunt, maar een manier van leven.
Verbinding zorgt ervoor dat mensen zich blijven ontwikkelen, betekenis ervaren en zich gesteund weten – ook als het leven opnieuw moeilijk wordt.
Of het nu gaat om het delen van een verhaal, het ontvangen van steun, of het simpelweg aanwezig zijn bij een ander: verbinding voedt veerkracht.
Het is de lijm die herstel bij elkaar houdt.
Oefening 5: Verbinding met het hier en nu
Kies één moment per dag om even bewust te vertragen.
-
Voel de grond onder je voeten.
-
Adem diep in en uit.
-
Kijk om je heen: wat zie, hoor of ruik je?
Deze kleine oefening brengt je terug in het moment — en herstelt de verbinding met het leven zoals het nu is.
Verbinding is geen luxe in herstel, maar een noodzaak.
Herstellen van verslaving of psychische klachten vraagt meer dan wilskracht – het vraagt om relaties waarin je mag groeien, falen, leren en opnieuw beginnen.
Want uiteindelijk helen we niet in afzondering, maar in relatie.
In verbinding met jezelf, met anderen en met het leven zelf.
“Herstel is de reis van ‘ik ben alleen’ naar ‘ik hoor erbij’.”
Dus oefen, probeer, faal, en begin opnieuw. Elke poging tot verbinding - met jezelf, met een ander, met het leven - is een stap op het pad van herstel.
Veel liefs,
Femke 💚